ذهن آشفته مادر
ذهن آشفته مادر اولین بار که مادر شدم بعد از مدتی متوجه شدم که تمرکز همزمان روی فرزندم و خودم خیلی سخته و این مساله وقتی زمانی رو برای خودم صرف میکردم و پای احساس گناه میومد وسط حسابی پیچیده میشد.
حتی الان هم وقتی سر کارم هستم، بخشی از ذهنم مدام به این فکر می کنه که الان بچه هام چیکار میکنن؟ یا وقتی کنار فرزندم هستم، به کارم فکر می کنم. مثلا همین امروز می‌خواستم کلی کار انجام بدم، اما در عوض حدود یک ساعت به عکس‌های فرزندانم نگاه کردم.
احساس میکنم همه جا هستم و هیچ جایی نیستم. احساس می کنم گاهی ذهنم اصلا متمرکز و یا در یک مکان نیست.
من بهش می‌گم: «ذهن تقسیم شده ی مادر».
ذهن تقسیم شده زمانی به وجود میاد که تو زمان و توجهت رو غیر از خودت به یک فرد دیگه معطوف میکنی یا ازش مراقبت میکنی مخصوصا اگر اون فرد کاملا به تو متکی باشه!
اگر ذهنمون رو مثل یک بزرگراه در نظر بگیریم وقتی فقط خودمون هستیم شبیه یک جاده یک خطه است. وقتی پارتنر یا شریک زندگی داریم مثل یک بزرگراه دو خطه و وقتی بچه دار میشیم مثل یک بزرگراه چند بانده ی شلوغ میشه!
خیلی از مادرها به من می گن که حتی زمانی که کسی از کودک مراقبت می کنه، باز هم نگران نیازهای فرزندشون هستند و این مساله چالش خیلی بزرگی به نظر میرسه.
یکی از بهترین توصیه هایی که میتونم به تازه مادرها بکنم اینه که زمان هایی در روز رو هر چند کم به تمرکز روی نفسشون بدن و یا تمرینهای ذهن آگاهی انجام بدن.
کاری که من معمولا توصیه میکنم اینه که آلارم گوشی رو برای دو زمان در روز (صبح و شب) بگذارید و توی اون زمان چند نفس عمیق بکشید و به نفستون تمرکز کنید.
این‌کار میتونه کمک کنه که به تدریج ذهن یاد بگیره افکار مختلف رو به خودش راه نده و هر جا که هست همونجا باشه و سکون و آرامش رو تجربه کنه!
در ضمن مامان نازنین؛ یادت باشه که این احساسات برای تازه مادران و یا مادران چند فرزند کاملاطبیعیه و اغلب برای همه اتفاق میافته و اگر این موضوع برای تو اتفاق افتاد نگران نشو.
ذهن آشفته مادر
